อาคิมาสะป่วย… -_-;
2月 27, 2008 by hayashikisara
ด้วยความที่รู้สึกว่าอาคิมาสะไม่ซนเว่อร์เหมือนเคย… กินนอน กินนอน.. ก็เลยไปเอาที่วัดอุณหภูมิมาวัด…ปรากฏว่ามีไข้ 38 องศา @_@;แต่กินข้าวได้ ดื่มนมได้เหมือนปกติ ไม่มีอาการอย่างอื่น จัดการเอาแผ่นลดไข้สำหรับเด็กมาแปะหน้าผากสักพัก… ไข้ก็ลดไปได้นิดนึง.. ซักพักวัดใหม่ ไข้ขึ้น 39 องศา @o@!!!
เปิดเน็ท… หาข้อมูลเกี่ยวกับไข้เด็กจากเวบคุณหมอของญี่ปุ่น… เค้าบอกว่าถึงมีไข้สูงแต่ถ้าไม่อาเจียน ไม่ท้องเสีย กินได้นอนหลับก็ไม่ถึงกับต้องรีบไปหาหมออย่างด่วน (คือเรียกรถพยาบาล) ให้ค่อยๆตะกายไปก็ได้ เลยโทรไปนัดหมอ..
นัดได้ตอนสี่โมง…
แล้วเป็นวันไหนไม่เป็น ดันมาเป็นวันฝนตก -“-; ต้องเข็นเบบี้คาร์ใส่ที่กันฝนไป ไปถึงก็วัดไข้.. ตอนนั้นไข้ประมาณ 39.8 องศา… เกือบ 40 เข้าไปแล้ว
หมอเจาะเลือดไปตรวจเลย -_-; ดูค่าทุกอย่าง ปรากฎว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง อาจเป็นไข้หวัดใหญ่ก็ได้เพราะถ้าเป้นไข้หวัดใหญ่เป็นไปได้ว่าตัวเลขยังไม่ออกตอนนี้ ให้ยาแล้วก็รอดูอาการ ถ้าพรุ่งนี้ไข้ไม่ลดต้องมาใหม่…
ยาเจียบตูดอีกแล้วสิเนี่ย… เบื่อจริงๆเลย -_-; (แต่เพื่อลูก.. ต้องพยายามเสียบ)
เป็นไปได้ว่าจะเป็นไข้ขึ้นที่แสดงถึงการหมดภูมิคุ้มกันของแม่แล้ว.. (ไม่รู้จะแปลว่ายังไง) เอาเป็นว่าเด็กทุกคนต้องเป็น เพื่อแสดงถึงความเจริญเติบโตไปอีกขั้น ต่อไปนี้จงอยู่ด้วยภูมิคุ้มกันของตัวเองเถิดลูกเอ๋ย… ^_^;
เจียบตูดไปพักหนึ่ง ไข้ลดเหลือ 37 โงหัวขึ้นมาได้ก็ตะกายไปหาของเล่น… เล่นๆๆๆ แล้วก็ไปนอนต่อ.. ให้กินยาน้ำของหมอ มันก็คงจะหวานๆ อีนี่ดันร้องไม่ยอมเลิก… (จะกินอีก มันคงอร่อยมาก) -_-; เดี๋ยวให้กินทั้งขวดเลยเว้ยเฮ้ย…
ตอนไปเจาะเลือด พยาบาลอุ้มเข้าไป ไม่ให้เราเข้าไปด้วย (ให้นั่งฟังเสียงร้องไห้แงๆอยู่ข้างนอก น่าฉงฉานจริงๆ..) พอกลับมาได้ก็กอดเราแน่นไม่ยอมปล่อย.. ปกติอาคิไม่ใช่เด็กแบบนี้เลย.. (ไม่ค่อยกอดเราเท่าไหร่ เจอหน้าจะรัวตบกบาลทึ้งผมและหัวเราะชอบใจ) -_-; ลูกคงป่วยจริงๆ….
เดี๋ยวก็หาย เพี้ยง…
ป.ล. อัพนิยาย… Cherry Blossom 3 chapter รวด (อวสานในบัดดล) ต้องขอขอบคุณคนที่ตามอ่านมาถึงทุกวันนี้ด้วยค่ะ m(_ _)m ต่อไปนี้จะได้มีสมาธิเก็บข้าวเก็บของเตรียมย้ายบ้านกับเค้าเสียที… แล้วเจอกันเรื่องหน้าค่ะ ^_^; (เมื่อไหร่เนี่ย….) >> http://hayashikisara.warabimochi.net
ป.ล.2 แมนชั่นใหม่ที่เราซื้อมันบังคับให้ต้องทำประกันด้วยไง ทีนี้บริษัทที่เค้าโคกับทางแมนชั่นเค้าก็ส่งใบเสนอราคามาให้ ค่าประกันสองแสน วงเงินคัพเวอร์แค่ 8 หมื่น… เอาไปให้เพื่อนคุณฮายาชิที่ขายประกันดูให้ เขาให้วงเงินตั้งแสนสอง.. เพราะตัดไอ้ที่ไม่จำเป็นออกให้เรา ที่เบี้ยประกันมันแพงเพราะมันใส่อะไรมาให้เยอะแยะมากมายที่มันไม่จำเป็น อย่างมีประกันกรณีรถพุ่งเข้ามาชนบ้านด้วย (แมนชั่นกรูอยู่ชั้นเจ็ดนะโว้ย รถห่_ที่ไหนจะพุ่งเข้ามาชน) แล้วมีเบี้ยประกันเผื่อเรารื้อถอนก่อสร้างใหม่ด้วย (แมนชั่นนะเว้ย กรูรื้อเองได้หรือไง…) ประกันน้ำท่วมอีก… ถ้ามันท่วมห้องกรูที่อยู่ชั้นเจ็ดแถมบนเนินด้วยเนี่ย.. เมืองนี้ก็ไม่เหลือแล้วล่ะ… ไอ้บริษัทประกันนี่มันเห็นกรูบ้าป่าววะ… –“-; หรือคิดว่าสักแต่ว่าเห็นมันคัพเว่อร์หัวข้อเยอะๆแล้วจะดีฟะ… ฮ่วย -_-;

อันนี้ตอนสบายดี

ตอนไปปราสาทฮิโกเนะ

แอบมีรูปกับปราสาทฮิโกเนะด้วย

วาราบิโมจิ.. ชอบมีคนถามว่ามันเป้นยังไง ^_^;

เขาอิฟุมิ (มั้ง.. ไม่แน่ใจ ขับรถผ่านเฉยๆ)

ลุยปราสาทนาโกย่าต่อ…

คิดถึงเมื่อ 10 กว่าปีก่อน T^T

ลุงขายไทยากิ..

ซื้อซักอัน.. ไปถ่ายแล้วไม่ซื้อมันจะน่าเกลียด

กลับบ้าน

เดี๋ยวนี้นั่งเก้าอี้ก็อยู่ไม่สุข..

บางทีก็พยายามจะเข้าไปนั่งเอง -_-;

ไข้จับครับพี่น้อง… ^_^;